Door andere ogen - Bewerkingsoverzicht

Renekoenders op 1 jul 2009 om 09:33

2009-07-01T09:33:29Z

@@ Regel 51: / Regel 51: @@
 Archief: [[Polygoon]], [[NOS]]
 [[category: Productielijst D]]
 [[category:documentaire]]
 [[category:1990-1999]]

Renekoenders op 28 nov 2008 om 12:25

2008-11-28T12:25:37Z

← Oudere versie		Versie van 28 nov 2008 12:25
Regel 16:		Regel 16:
	===Beschrijving===		===Beschrijving===

	‘Door andere ogen’ maakt deel uit van de documentaireserie Document van de NCRV. In deze aflevering gaat het over de gevolgen die dijkverzwaringen met zich meebrengen. Dit naar aanleiding van een onderzoeksrapport, dat verscheen naar aanleiding van oplopende protesten tegen deze veranderingen in het natuur- en cultuurlandschap, met als conclusie dat de uitgevoerde dijkverzwaringen onnodig schadelijk zijn voor het waardevolle landschap.		‘Door andere ogen’ maakt deel uit van de documentaireserie [[Document]] van de NCRV. In deze aflevering gaat het over de gevolgen die dijkverzwaringen met zich meebrengen. Dit naar aanleiding van een onderzoeksrapport, dat verscheen naar aanleiding van oplopende protesten tegen deze veranderingen in het natuur- en cultuurlandschap, met als conclusie dat de uitgevoerde dijkverzwaringen onnodig schadelijk zijn voor het waardevolle landschap.

Renekoenders op 19 nov 2008 om 10:27

2008-11-19T10:27:16Z

← Oudere versie		Versie van 19 nov 2008 10:27
Regel 71:		Regel 71:
	Veel van het werk van Willem van Toorn houdt zich bezig met de betekenis van het landschap voor de menselijke ervaring zoals in de essays in Leesbaar landschap (1998) en de roman Een leeg landschap (1988) maar ook in een bibliofiele uitgave als Rivierengebied, Gelderland in proza, poëzie en prenten met prenten van Willem den Ouden (Stichting Beeldende Kunst Gelderland). Naast een groot aantal romans en gedichten- en verhalenbundels en essays publiceerde hij vele artikelen en columns over het landschap in o.a. NRC Handelsblad, Blauwe Kamer, Noorderbreedte en een aantal publicaties van Kasteel Groeneveld.		Veel van het werk van Willem van Toorn houdt zich bezig met de betekenis van het landschap voor de menselijke ervaring zoals in de essays in Leesbaar landschap (1998) en de roman Een leeg landschap (1988) maar ook in een bibliofiele uitgave als Rivierengebied, Gelderland in proza, poëzie en prenten met prenten van Willem den Ouden (Stichting Beeldende Kunst Gelderland). Naast een groot aantal romans en gedichten- en verhalenbundels en essays publiceerde hij vele artikelen en columns over het landschap in o.a. NRC Handelsblad, Blauwe Kamer, Noorderbreedte en een aantal publicaties van Kasteel Groeneveld.

	[[category:~~producties~~]]		[[category: Productielijst D]]
	[[category:documentaire]]		[[category:documentaire]]
	[[category:1990-1999]]		[[category:1990-1999]]

Renekoenders op 23 okt 2008 om 14:20

2008-10-23T14:20:39Z

← Oudere versie		Versie van 23 okt 2008 14:20
Regel 15:		Regel 15:

	===Beschrijving===		===Beschrijving===
	~~<br clear="all"/>~~

	‘Door andere ogen’ maakt deel uit van de documentaireserie Document van de NCRV. In deze aflevering gaat het over de gevolgen die dijkverzwaringen met zich meebrengen. Dit naar aanleiding van een onderzoeksrapport, dat verscheen naar aanleiding van oplopende protesten tegen deze veranderingen in het natuur- en cultuurlandschap, met als conclusie dat de uitgevoerde dijkverzwaringen onnodig schadelijk zijn voor het waardevolle landschap.		‘Door andere ogen’ maakt deel uit van de documentaireserie Document van de NCRV. In deze aflevering gaat het over de gevolgen die dijkverzwaringen met zich meebrengen. Dit naar aanleiding van een onderzoeksrapport, dat verscheen naar aanleiding van oplopende protesten tegen deze veranderingen in het natuur- en cultuurlandschap, met als conclusie dat de uitgevoerde dijkverzwaringen onnodig schadelijk zijn voor het waardevolle landschap.
Regel 21:		Regel 20:

	Regisseur Albert Elings heeft een nieuwe invalshoek gekozen. Hij kroop in de huid van acht mensen met radicaal verschillende visies op de rivierdijkverhogingen. Mensen, onder wie kunstschilder Willem den Ouden, bestrijder van de dijkverhogingen, en cultuurhistoricus Erik Jan Brans. Maar ook dijkgraaf Jacob de Jongh, hoofd dijkversterking Jan van Rijnsbergen, technisch tekenaar Niek Warmoltz en landschapsarchitect Els Kolff. Het kunstzinnige van de documentaire wordt versterkt door de dichtkunsten van Willem van Toorn die te horen zijn tussen de gesprekken door.		Regisseur Albert Elings heeft een nieuwe invalshoek gekozen. Hij kroop in de huid van acht mensen met radicaal verschillende visies op de rivierdijkverhogingen. Mensen, onder wie kunstschilder Willem den Ouden, bestrijder van de dijkverhogingen, en cultuurhistoricus Erik Jan Brans. Maar ook dijkgraaf Jacob de Jongh, hoofd dijkversterking Jan van Rijnsbergen, technisch tekenaar Niek Warmoltz en landschapsarchitect Els Kolff. Het kunstzinnige van de documentaire wordt versterkt door de dichtkunsten van Willem van Toorn die te horen zijn tussen de gesprekken door.


	De emotionele interviews met gedupeerden en natuur- en cultuurliefhebbers waarin vooral het verlies van landschap en geschiedenis centraal staat, staan in sterk contrast met de gesprekken met de mensen achter de ontwikkelingen van de dijkverzwaringen, die vooral kijken naar het waarom van de veranderingen en een mooie toekomst zien in het nieuwe landschap, waar we op termijn net zo van kunnen gaan houden als van het huidige landschap.		De emotionele interviews met gedupeerden en natuur- en cultuurliefhebbers waarin vooral het verlies van landschap en geschiedenis centraal staat, staan in sterk contrast met de gesprekken met de mensen achter de ontwikkelingen van de dijkverzwaringen, die vooral kijken naar het waarom van de veranderingen en een mooie toekomst zien in het nieuwe landschap, waar we op termijn net zo van kunnen gaan houden als van het huidige landschap.
Regel 32:		Regel 30:

	===Makers===		===Makers===
	~~<br clear="all"/>~~

	Samenstelling en Regie: [[Albert Elings]]		Samenstelling en Regie: [[Albert Elings]]
Regel 57:		Regel 54:

	===Achtergrondinformatie===		===Achtergrondinformatie===
	~~<br clear="all"/>~~

	'''Albert Elings'''		'''Albert Elings'''
Regel 75:		Regel 71:
	Veel van het werk van Willem van Toorn houdt zich bezig met de betekenis van het landschap voor de menselijke ervaring zoals in de essays in Leesbaar landschap (1998) en de roman Een leeg landschap (1988) maar ook in een bibliofiele uitgave als Rivierengebied, Gelderland in proza, poëzie en prenten met prenten van Willem den Ouden (Stichting Beeldende Kunst Gelderland). Naast een groot aantal romans en gedichten- en verhalenbundels en essays publiceerde hij vele artikelen en columns over het landschap in o.a. NRC Handelsblad, Blauwe Kamer, Noorderbreedte en een aantal publicaties van Kasteel Groeneveld.		Veel van het werk van Willem van Toorn houdt zich bezig met de betekenis van het landschap voor de menselijke ervaring zoals in de essays in Leesbaar landschap (1998) en de roman Een leeg landschap (1988) maar ook in een bibliofiele uitgave als Rivierengebied, Gelderland in proza, poëzie en prenten met prenten van Willem den Ouden (Stichting Beeldende Kunst Gelderland). Naast een groot aantal romans en gedichten- en verhalenbundels en essays publiceerde hij vele artikelen en columns over het landschap in o.a. NRC Handelsblad, Blauwe Kamer, Noorderbreedte en een aantal publicaties van Kasteel Groeneveld.

			[[category:producties]]
	[[category:~~documentaire\|Door andere ogen~~]]		[[category:documentaire]]
	[[category:~~reportage\|Door andere ogen~~]]		[[category:1990-1999]]
	[[category:1990-1999~~\|Door andere ogen~~]]

Elke Uijtewaal op 10 okt 2008 om 10:16

2008-10-10T10:16:16Z

← Oudere versie		Versie van 10 okt 2008 10:16
Regel 27:		Regel 27:
	Technisch tekenaar Warmoltz: "Kijk, die paarse lijnen zijn de ontwerpprofielen, de oude dijk is de groene lijn. [...] nu kunnen we zien wat eruit gaat: een boompje hier, een boompje daar, dat huisje met die schuur moeten eruit [...] we halen dat oude spul er dus eventjes uit." Niek Warmoltz tikt op een toets, en weg boom, weg huis.		Technisch tekenaar Warmoltz: "Kijk, die paarse lijnen zijn de ontwerpprofielen, de oude dijk is de groene lijn. [...] nu kunnen we zien wat eruit gaat: een boompje hier, een boompje daar, dat huisje met die schuur moeten eruit [...] we halen dat oude spul er dus eventjes uit." Niek Warmoltz tikt op een toets, en weg boom, weg huis.

	Volgens de cultuurhistoricus Brans breekt er een historieloze tijd aan waarbij later de 20e eeuw niet wordt gezien als de tijd waarin geschiedenis wordt gemaakt, maar wordt weggepoetst. De emotionele landschapsschilder vertelt over de politici: “die hebben zich er al die tijd geen donder voor geïnteresseerd. Nadat er telkens berichten in de krant kwamen zijn ze hier ~~zijn~~ geweest. We stonden daar met rouwvanen en pleisters op onze monden. Ik kon hun ogen zien. Het landschap kon niet mooier, het was een prachtige dag. – De kamerleden keken ernaar als ganzen naar het onweer. Je zag aan hun ogen, ze zagen niks.”		Volgens de cultuurhistoricus Brans breekt er een historieloze tijd aan waarbij later de 20e eeuw niet wordt gezien als de tijd waarin geschiedenis wordt gemaakt, maar wordt weggepoetst. De emotionele landschapsschilder vertelt over de politici: “die hebben zich er al die tijd geen donder voor geïnteresseerd. Nadat er telkens berichten in de krant kwamen zijn ze hier geweest. We stonden daar met rouwvanen en pleisters op onze monden. Ik kon hun ogen zien. Het landschap kon niet mooier, het was een prachtige dag. – De kamerleden keken ernaar als ganzen naar het onweer. Je zag aan hun ogen, ze zagen niks.”

Elke Uijtewaal op 10 okt 2008 om 10:15

2008-10-10T10:15:33Z

← Oudere versie		Versie van 10 okt 2008 10:15
Regel 25:		Regel 25:
	De emotionele interviews met gedupeerden en natuur- en cultuurliefhebbers waarin vooral het verlies van landschap en geschiedenis centraal staat, staan in sterk contrast met de gesprekken met de mensen achter de ontwikkelingen van de dijkverzwaringen, die vooral kijken naar het waarom van de veranderingen en een mooie toekomst zien in het nieuwe landschap, waar we op termijn net zo van kunnen gaan houden als van het huidige landschap.		De emotionele interviews met gedupeerden en natuur- en cultuurliefhebbers waarin vooral het verlies van landschap en geschiedenis centraal staat, staan in sterk contrast met de gesprekken met de mensen achter de ontwikkelingen van de dijkverzwaringen, die vooral kijken naar het waarom van de veranderingen en een mooie toekomst zien in het nieuwe landschap, waar we op termijn net zo van kunnen gaan houden als van het huidige landschap.

	Technisch tekenaar ~~Warmolt~~: "Kijk, die ~~groene lijn is~~ de oude dijk ~~en die blauwe~~ lijn ~~de nieuwe; en dit is het nieuwe profiel~~ [...] nu kunnen we zien wat eruit gaat: een boompje hier, een boompje daar, dat ~~oude spul netjes~~ eruit ~~en die molen moet omhoog~~. ~~Kijk, de nieuwe dijk loopt dwars door~~ dat ~~huis,~~ dus ~~dat moet weg~~." Niek Warmoltz tikt op een toets, en weg boom, weg huis.		Technisch tekenaar Warmoltz: "Kijk, die paarse lijnen zijn de ontwerpprofielen, de oude dijk is de groene lijn. [...] nu kunnen we zien wat eruit gaat: een boompje hier, een boompje daar, dat huisje met die schuur moeten eruit [...] we halen dat oude spul er dus eventjes uit." Niek Warmoltz tikt op een toets, en weg boom, weg huis.

			Volgens de cultuurhistoricus Brans breekt er een historieloze tijd aan waarbij later de 20e eeuw niet wordt gezien als de tijd waarin geschiedenis wordt gemaakt, maar wordt weggepoetst. De emotionele landschapsschilder vertelt over de politici: “die hebben zich er al die tijd geen donder voor geïnteresseerd. Nadat er telkens berichten in de krant kwamen zijn ze hier zijn geweest. We stonden daar met rouwvanen en pleisters op onze monden. Ik kon hun ogen zien. Het landschap kon niet mooier, het was een prachtige dag. – De kamerleden keken ernaar als ganzen naar het onweer. Je zag aan hun ogen, ze zagen niks.”

	Volgens de cultuurhistoricus Brans breekt er een historieloze tijd aan waarbij later de 20e eeuw niet wordt gezien als de tijd waarin geschiedenis wordt gemaakt, maar wordt weggepoetst. De emotionele landschapsschilder vertelt over de politici: “Die hebben zich er al die tijd geen donder voor geïnteresseerd. En toen ze hier zijn geweest - ik zag het aan hun ogen - keken ze naar het landschap als ganzen naar een onweer. Ze zagen niks.”

Elke Uijtewaal op 9 okt 2008 om 20:53

2008-10-09T20:53:57Z

← Oudere versie		Versie van 9 okt 2008 20:53
Regel 11:		Regel 11:
	}}		}}

	~~[[Afbeelding:Afbeelding..jpg]]~~
	<br clear="all"/>		<br clear="all"/>

Elke Uijtewaal op 9 okt 2008 om 19:05

2008-10-09T19:05:22Z

← Oudere versie		Versie van 9 okt 2008 19:05
Regel 29:		Regel 29:

	Volgens de cultuurhistoricus Brans breekt er een historieloze tijd aan waarbij later de 20e eeuw niet wordt gezien als de tijd waarin geschiedenis wordt gemaakt, maar wordt weggepoetst. De emotionele landschapsschilder vertelt over de politici: “Die hebben zich er al die tijd geen donder voor geïnteresseerd. En toen ze hier zijn geweest - ik zag het aan hun ogen - keken ze naar het landschap als ganzen naar een onweer. Ze zagen niks.”		Volgens de cultuurhistoricus Brans breekt er een historieloze tijd aan waarbij later de 20e eeuw niet wordt gezien als de tijd waarin geschiedenis wordt gemaakt, maar wordt weggepoetst. De emotionele landschapsschilder vertelt over de politici: “Die hebben zich er al die tijd geen donder voor geïnteresseerd. En toen ze hier zijn geweest - ik zag het aan hun ogen - keken ze naar het landschap als ganzen naar een onweer. Ze zagen niks.”


	===Makers===		===Makers===

Elke Uijtewaal op 9 okt 2008 om 19:05

2008-10-09T19:05:12Z

← Oudere versie		Versie van 9 okt 2008 19:05
Regel 52:		Regel 52:

	Archief: [[Polygoon]], [[NOS]]		Archief: [[Polygoon]], [[NOS]]


	~~Omroep: [[NCRV]]~~

Elke Uijtewaal: /* Achtergrondinformatie */

2008-10-09T18:34:13Z

Achtergrondinformatie

← Oudere versie		Versie van 9 okt 2008 18:34
Regel 66:		Regel 66:
	Albert Elings heeft aan de Academie voor Beeldende Kunsten St. Joost en aan de Nederlandse Film en Televisie Academie in Amsterdam gestudeerd. Sinds 1991 is hij documentaire filmmaker. Veel van zijn films kenmerken zich door een preoccupatie met veranderingen in de tijd en volgen lange-termijn processen zoals Het feit dat ik besta (1994), Het Monument (1996) en Tussentijd (2002 Civis European Video Award).		Albert Elings heeft aan de Academie voor Beeldende Kunsten St. Joost en aan de Nederlandse Film en Televisie Academie in Amsterdam gestudeerd. Sinds 1991 is hij documentaire filmmaker. Veel van zijn films kenmerken zich door een preoccupatie met veranderingen in de tijd en volgen lange-termijn processen zoals Het feit dat ik besta (1994), Het Monument (1996) en Tussentijd (2002 Civis European Video Award).

	Hij werkt veel samen met Eugenie Jansen. Deze samenwerking begon met een film over levende vogelverschrikkers Vogelvrij (oa Earth Watch Film Award, Special Mention IDA)) Sindsdien ~~werkten~~ ze samen aan onder andere Nonnevotte (1998), over het leven als carnaval, Een dagelijks leven (2000) een familiegeschiedenis gedurende een halve eeuw aan de hand van ~~privè~~-opnames van de Amsterdamse makelaar Piet Schendstok, en Nader tot Màxima (2002) samengesteld uit ~~material~~ van 120 amateurfilmers die in Amsterdam de bruiloft van de kroonprins filmden. Voorland (2005 - Award of excellence Yamagata, best documentary Barcelona, nominatie Best Sound design Utrecht, jury diploma voor beste ~~camerawork~~, Kiev, nominatie KNF-prijs Utrecht ) is hun laatste film ~~samen~~ tot nu toe, waarbij ze gedurende zeven jaar filmden in een uiterwaard van de Rijn in Nederland.		Hij werkt veel samen met Eugenie Jansen. Deze samenwerking begon met een film over levende vogelverschrikkers: Vogelvrij (oa Earth Watch Film Award, Special Mention IDA)). Sindsdien werken ze samen aan onder andere Nonnevotte (1998), over het leven als carnaval, Een dagelijks leven (2000), een familiegeschiedenis gedurende een halve eeuw aan de hand van privé-opnames van de Amsterdamse makelaar Piet Schendstok, en Nader tot Màxima (2002), samengesteld uit materiaal van 120 amateurfilmers die in Amsterdam de bruiloft van de kroonprins filmden. Voorland (2005 - Award of excellence Yamagata, best documentary Barcelona, nominatie Best Sound design Utrecht, jury diploma voor beste camerawerk, Kiev, nominatie KNF-prijs Utrecht ) is hun laatste gezamenlijke film tot nu toe, waarbij ze gedurende zeven jaar filmden in een uiterwaard van de Rijn in Nederland.


Regel 75:		Regel 75:

	Zijn roman De rivier (1999) speelt zich af in het rivierengebied van de Betuwe, dat tijdens vakanties in zijn jeugd zoveel indruk op hem maakte.		Zijn roman De rivier (1999) speelt zich af in het rivierengebied van de Betuwe, dat tijdens vakanties in zijn jeugd zoveel indruk op hem maakte.
	Veel van het werk van Willem van Toorn houdt zich bezig met de betekenis van het landschap voor de menselijke ervaring~~. Zoals~~ in de essays in Leesbaar landschap (1998) en de roman Een leeg landschap (1988)~~. Maar~~ ook in een bibliofiele uitgave als Rivierengebied, Gelderland in proza, ~~poezie~~ en prenten met prenten van Willem den Ouden (Stichting Beeldende Kunst Gelderland). Naast een groot aantal romans en gedichten- en verhalenbundels en ~~esseys~~ publiceerde hij vele artikelen en columns over het landschap in o.a. NRC Handelsblad, Blauwe Kamer, Noorderbreedte en een aantal publicaties van Kasteel Groeneveld.		Veel van het werk van Willem van Toorn houdt zich bezig met de betekenis van het landschap voor de menselijke ervaring zoals in de essays in Leesbaar landschap (1998) en de roman Een leeg landschap (1988) maar ook in een bibliofiele uitgave als Rivierengebied, Gelderland in proza, poëzie en prenten met prenten van Willem den Ouden (Stichting Beeldende Kunst Gelderland). Naast een groot aantal romans en gedichten- en verhalenbundels en essays publiceerde hij vele artikelen en columns over het landschap in o.a. NRC Handelsblad, Blauwe Kamer, Noorderbreedte en een aantal publicaties van Kasteel Groeneveld.