B&G Wiki - Gebruikersbijdragen [nl]

Eugenie Jansen

2012-10-17T12:36:28Z

Eva Hielscher:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Eugenie Jansen
| geboorte_datum = 1965
| geboorte_plaats = Maastricht
| functies = [[:Category:regisseur|regisseur]], [[:Category: scenarioschrijver|scenarioschrijver]], [[Category: documentairemaker|documentairemaker]]
| bekend_van = ''[[Calimucho]]'', ''[[Tussenland]]'', ''[[Eendjes Voeren]]'', ''[[Voorland]]''
| periode_actief = 1972 - heden
| werkt_samen_met = [[Albert Elings]], [[Ruud Schuitemaker]], [[Helena van der Meulen]]
| trivia =
| onderschrift = Eugenie Jansen
| externe_info =
| catalogus = [[Eugenie Jansen in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre Eugenie Jansen]]
}}

‘Boswachter, boekenschrijfster, missiezuster of automonteur. Filmmaken is dat alles bij elkaar’ vertelt [[Eugenie Jansen]] als haar voor een interview met [http://www.filmfonds.nl/files/File/filmbeeld12.pdf Filmbeeld] wordt gevraagd wat ze wilde worden en waarom ze voor het vak heeft gekozen. Met boswachter Eugenie Jansen zou Nederland nóg langer hebben moeten wachten op de eerste Nederlandse filmmaker die in het bezit is van de prestigieuze [[Tiger Award]], de prijs van het [[Internationaal Filmfestival Rotterdam]] voor de meest veelbelovende debuterende filmmaker uit het internationale filmcircuit. Zonde voor staatsbosbeheer, maar een groot geluk voor filmminnend Nederland.

Sinds 2005 is Jansen actief binnen filmmakerscollectief [http://www.plufilms.nl/ Plufilms], waarin ze werkt samen met Albert Elings, [[Aliona van der Horst]] ''[[Voices of Bam]]'', ''[[Boris Ryzhy]]'', [[Prosper de Roos]] ''[[Calling E.T.]]'', [[Jessica Gorter]] ''[[Piter]]'', [[Jaap van Hoewijk]] ''[[Procedure 679: the witness to an execution]]'' en [[Patrick Minks]], editor van o.a ''[[Calimucho]]'' en [[Henry Abu-Assad]]’s ''[[Ford Transit]]''.

Gefascineerd door de verhalen van filmmaker [[Joris Ivens]], meldt Eugenie zich halverwege de jaren tachtig aan bij de Filmacademie in Amsterdam. In 1991 studeert ze af in de richting speelfilm met de korte fictiefilm ''[[Koekoekskinderen]]''. Daarna vervolgt ze haar opleiding aan de internationale film een televisieschool in Cuba. Terug uit Cuba werkt ze als regie-assistent voor een aantal speelfilms en tevens als documentairemaker. In 1995 is ze als scenarioschrijver en editor betrokken bij de film ''[[Aletta Jacobs]]''.

Een jaar later gaat de documentaire ''[[Vogelvrij]]'' op het [[IDFA]] in première. De film is het resultaat van een samenwerking tussen filmmaker [http://www.ruimkader.nl/ Albert Elings] en Eugenie Jansen: een samenwerking die tot op de dag van vandaag stand houdt. In Vogelvrij volgen Elings en Jansen mensen die van op vogels jagen hun beroep hebben gemaakt. Er blijkt niet genoeg ruimte in Nederland voor de grote overtrek van vogels, zo lijkt het. De film toont onder meer fruittelers, een boer en een medewerker van het vogelbestrijdersteam op Schiphol, die elk hun eigen sores ervaren en er hun eigen methodes op nahouden om hun gevleugelde indringers van het terrein te weren.

In 2001 vertoont het [Nederlands Filmfestival] Jansens’ documentaire ''[[Wolkenridders & Luchtkastelen]]'', waarin mensen die op grote hoogte werken in Rotterdam van hun ervaring laat vertellen. Drie producties in samenwerking met [[Albert Elings]] volgen: ''[[Nonnevotte]]'', over het leven als carnaval, ''[[Een dagelijks leven]]'' een familiegeschiedenis, verteld aan de hand van privé-opnames van de Amsterdamse makelaar Piet Schendstok en het succesvolle ''[[Nader tot Maxima]]'', een film die is samengesteld op basis van het beeldmateriaal van zo’n 120 amateurfilmers die de bruiloft van Prins Willem Alexander en Maxima Zorreguieta hebben vastgelegd.

De [[telefilm]] ''[[Tussenland]]'', uit 2002, is Jansen’s speelfilmdebuut. In de film worden twee personen die de ballast meedragen van een vergeten oorlog met elkaar geconfronteerd: een jongen uit Soedan en een Indië-veteraan. [[Helena van der Meulen]] is scenarioschrijver van de film, die als eerste Nederlandse productie is beloond met een Tiger Award op het [[Internationaal Filmfestival Rotterdam]]. Aan de film is een intensieve researchperiode voorafgegaan, waarin Van der Meulen en Jansens asielzoekerscentra, hulpverleners en Soedanese vluchtelingen bezoeken. De hoofdpersonen in de film zijn op basis van die gesprekken door Van der Meulen geconstrueerd. Bijzonder is, dat de filmmaakster later in een interview met de [[Filmkrant]] zegt, dat ze juist in deze fictie heeft geleerd om af te stappen van een uitgestippelde enscenering. Door minder te sturen creëert Jansen sindsdien meer ruimte voor de verhalen en de context van haar personages. Met de ervaring van het maken van haar eerste speelfilm, verandert ook haar documentairestrategie.

In 2003 verschijnt de korte fictiefilm ''[[De regels van het Vliegen]]'', over een meisje dat zichzelf aan een uitgebreide training onderwerpt, in de overtuiging dat ze kan vliegen. In 2005 gaat de documentaire ''[[Voorland]]'' in première. Voor deze documentaire filmen Elings en Jansen zeven jaar lang het veranderende landschap van Loowaard, een stuk uiterwaard aan de Nederrijn. Weilanden maken in deze film plaats voor ‘nieuwe natuur’, een fabriek wordt gesloopt en de Betuwelijn verrijst, onder het voorbijtrekken van de vier seizoenen en de voortdurend veranderende loop van het water. Met een nauwelijks tien minuten durende film baart Elings in dat jaar opzien. ''[[Eendjes voeren]]'' is het resultaat van een zoektocht naar amateur filmmateriaal van kinderen die eendjes voeren. Jansen combineert het gevonden 8mm beeldmateriaal met nieuwsberichten, brieven en krantenartikelen waarin verslag wordt gedaan van de donkere kant van het voeren van deze tweevoeters. Naar aanleiding van Eendjes voeren vertelt Jansen in dit
[http://geschiedenis.vpro.nl/artikelen/24876537/ VPRO interview] over haar liefde voor de Amateurfilm.

Het levensverhaal van een in 1928 geboren derde zoon van een Haagse bankier van Italiaanse afkomst, vormt de basis van [[Rob Smits]]' documentaire ''[[Jungle Rudy]]'', waarvoor Jansen samen met [[Albert Elings]] en [[Chris van Oers]] in 2006 een [[Gouden Kalf]] voor beste montage wint. De film trekt de sporen na van de man, die zich vlak na WOII vestigt in het regenwoud van Venezuela en daar een succesvol vakantiekamp opzet waar hij beroemdheden op wereldniveau ontvangt, waaronder astronaut Neil Armstrong, Prins Charles en regisseur [[Werner Herzog]].

''[[Calimucho]]'', letterlijk: ‘erg veel’, is Jansen’s tweede speelfilm. Idee en scenario komen uit handen van [[Natasha Gerson]]. Na het schrijven van een reportage over een familiecircus voor opinieweekblad [[VN]], is deze journaliste een aantal jaar spreekstalmeester in de circusarena. Haar ervaringen liggen aan de basis van het plot, waarin de gebeurtenissen uit het dagelijkse leven van een circusfamilie worden verhaald. Jansen reist voor de film mee met de zomertour van familiecircus Harlekino en verweeft de verhaallijnen uit het scenario met een reeks situaties uit het dagelijkse leven van de circusfamilie waarmee de filmcrew terplekke wordt geconfronteerd.

De hoofdrolspelers uit Calimucho cast Jansen uit de artiesten die aan het begin van het circusseizoen worden gecast door de circusdirecteur. Jansen wordt in het werken met de amateuracteurs begeleidt door [[Ruud Schuitemaker]]. Al eerder is deze scenarioschrijver en regisseur die onder meer lessen spelregie in documentairesituaties verzorgt op de [[NFTA]] en bekend is geworden als regisseur van de [[IKON]] serie ''[[Spannend Bestaan]]'', als spelbegeleider betrokken bij ''[[Tussenland]]''. In een podcast en interview met [http://www.filmkrant.nl/av/org/filmkran/podcast/pod120908.html Filmkrant] geeft Jansen sprekende voorbeelden van de regiemethode die ze op haar amateuracteurs toepast. Eén van de lastige opdrachten voor Jansen ligt erin, om achtergrondinformatie over de hoofdrolspelers te geven op een manier die past bij het spontane karakter van de film. Om vervreemdende flashbacks te vermijden, laat de filmmaakster – naar traditie van het Griekse koor - een orkest opdraven dat liedjes vertolkt over het leven van de familie.

Calimucho beleeft zijn bioscooppremière in 2008, wordt gelauwerd door filmcritici, ontvangt de prijs van de Nederlandse Film Kritiek [[NKF]] en wordt nauwelijks opgemerkt door het bioscooppubliek. Het is een reden voor het [[Nederlands Film Festival]] om deze – en andere vanuit eenzelfde modernistische invalshoek werkende Nederlandse filmmakers, onder één label te brengen en uit te lichten in het naar dit label genoemde programmaonderdeel [[Dutch Angle]]. [[Mijke de Jong]], [[David Lammers]], [[Nanouk Leopold]], [[Esther Rots]], [[Simone van Dusseldorp]], [[David Verbeek]] en [[Fow Pyung Hu]] vergezellen Eugenie Jansen. De bioscoopbezoeker krijgt nog één keer genade.

[[Category:personen|Jansen, Eugenie]] [[Category:documentairemaker|Jansen, Eugenie]] [[Category:regisseur|Jansen, Eugenie]] [[Category:scenarioschrijver|Jansen, Eugenie]]

Frank Diamand

2012-09-12T14:15:35Z

Eva Hielscher: hernoemde Frank diamand naar Frank Diamand

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Frank Diamand
| geboorte_datum = 1939
| geboorte_plaats =
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:documentairemaker|documentairemaker]]
| bekend_van = ''[[De eeuwen omringen mij met vuur: Osip Mandelstam]]'', ''[[Nicaragua September 1978]]''
| periode_actief = 1969 - heden
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = Frank Diamand
| externe_info =
| catalogus = [[Frank Diamand in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Frank Diamand]]
}}

Frank Diamand is documentairemaker en dichter. Hij is vanaf 1969 in dienst bij [[VARA]], waar hij in 1977 met collega’s de Stichting Derde Cinema opricht. Met de films die de stichting produceert over de Derde Wereld problematiek willen de makers direct bijdragen aan politieke bewustwording en oproepen tot collectieve actie.

Door verslag te doen vanuit het front in plaats van de veilige zone’s erachter ontwikkelt Diamand zich tot chroniqeur van de strijd van bevrijdingsbewegingen tegen hun dictators in Latijns-Amerika en Afrika. Zo is hij de eerste filmmaker die met zijn ploeg verslag doet vanuit het zwaar bevochten platteland van El Salvador. Omdat hij duidelijk partij kiest in zijn werk voor de protestbewegingen, is de situatie voor hem in het opnameland niet altijd veilig. In 1980 wordt de ploeg in El Salvador door politieagenten beschoten. Diamand wordt in zijn zij geraakt, maar overleeft de aanval.

Politiek en esthetiek zijn in Diamand’s werk intens verweven.

Onder de naam van zijn eigen productiebedrijf Diamand & Friends maakt Diamand sinds midden jaren 90 ook films over kunstenaars.

[[Category:personen|Diamand, Frank]] [[Category:documentairemaker|Diamand, Frank]] [[Category:regisseur|Diamand, Frank]]

Frank Diamand

2012-09-12T14:12:39Z

Eva Hielscher: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{ Infobox Persoon | illustratie = | naam = Frank Diamand | geboorte_datum = 1939 | geboorte_plaats = | overlijden_datum = | overlijden_plaats = | functi...'

Sky over Holland

2012-08-23T08:42:13Z

Eva Hielscher:

{{ Infobox Productie
| periode = 1967
| archief_link = [http://zoeken.beeldengeluid.nl/internet/index.aspx?ChapterID=1164&searchText=sky%20over%20holland Beeld en Geluid]
| makers = [[#Makers|Makers]]
| achtergrond_info =
| genre = [[:category:documentaire|Documentaire]]
| decennia = [[:category:1960-1969|1960-1969]]
| lengte = 22 minuten
| medium = bioscoop, 70 mm
| externe_info = [http://selectie.nrc.nl/product.php?productid=432 DVD Box Tijdsbeeld Nederland]
}}

[[Afbeelding:Skyoverholland.jpg]]

===Beschrijving===
Het hoogtepunt uit de carrière van [[John Fernhout]], filmmaker en telg uit een beroemde kunstenaarsdynastie, vormt de spectaculaire 70mm documentaire ''Sky over Holland''. Op verbluffende wijze wordt in deze film de verwantschap getoond tussen de Nederlandse schilderkunst en het Nederlandse landschap.

Opdrachtgever is de Stichting Wereldtentoonstelling Montreal 1967 die hiervoor maar liefst een half miljoen gulden beschikbaar stelt. Hiermee kan Fernhout onder meer de volumineuze 70mm camera in de neus van een Hunter straaljager laten aanbrengen om zo indrukwekkende luchtopnamen te maken.

De pers reageert gereserveerd, maar de bezoekers van de wereldtentoonstelling zijn verrukt van de haarscherpe beelden op een doek van 20 meter breedte met stereofonisch geluid. In Cannes mag Fernhout in 1967 een Gouden Palm voor de film in ontvangst nemen en in 1968 wordt de film voor een Oscar genomineerd.

[[Afbeelding:Skyoverholland1.jpg|135px]] [[Afbeelding:Skyoverholland5.jpg|135px]] [[Afbeelding:Skyoverholland2.jpg|135px]] [[Afbeelding:Skyoverholland3.jpg|135px]] [[Afbeelding:Skyoverholland4.jpg|135px]]
===Makers===

Regie: [[John Fernhout]]

Camera: [[Robert Gaffney]] en [[Douwes Fernhout]]

Scenario: [[Simon Koster]]

Muziek: [[Robert Heppener]]

Dirigent: [[Davis Zinman]]

Mixage: [[Jean Neny]]

Productieleiding: [[Douwes Fernhout]]

[[category:productielijst S]]

[[category:documentaire]]

[[category:1960-1969]]

Sky over Holland

2012-08-23T08:34:25Z

Eva Hielscher:

{{ Infobox Productie
| periode = 1967
| archief_link = [http://zoeken.beeldengeluid.nl/internet/index.aspx?ChapterID=1164&searchText=sky%20over%20holland Beeld en Geluid]
| makers = [[#Makers|Makers]]
| achtergrond_info =
| genre = [[:category:documentaire|Documentaire]]
| decennia = [[:category:1960-1969|1960-1969]]
| lengte = 22 minuten
| medium = bioscoop, 70 mm
| externe_info = [http://selectie.nrc.nl/product.php?productid=432 DVD Box Tijdsbeeld Nederland]
}}

[[Afbeelding:Skyoverholland.jpg]]

===Beschrijving===
Het hoogtepunt uit de carrière van [[John Fernhout]], filmmaker en telg uit een beroemde kunstenaarsdynastie, vormt de spectaculaire 70mm documentaire ''Sky over Holland''. Op verbluffende wijze wordt in deze film de verwantschap getoond tussen de Nederlandse schilderkunst en het Nederlandse landschap.

Opdrachtgever is de Stichting Wereldtentoonstelling Montreal 1967 die hiervoor maar liefst een half miljoen gulden beschikbaar stelt. Hiermee kan Fernhout onder meer de volumineuze 70mm camera in de neus van een Hunter straaljager laten aanbrengen om zo indrukwekkende luchtopnamen te maken.

De pers reageert gereserveerd, maar de bezoekers van de wereldtentoonstelling zijn verrukt van de haarscherpe beelden op een doek van 20 meter breedte met stereofonisch geluid. In Cannes mag Fernhout een Gouden Palm voor de film in ontvangst nemen.

[[Afbeelding:Skyoverholland1.jpg|135px]] [[Afbeelding:Skyoverholland5.jpg|135px]] [[Afbeelding:Skyoverholland2.jpg|135px]] [[Afbeelding:Skyoverholland3.jpg|135px]] [[Afbeelding:Skyoverholland4.jpg|135px]]
===Makers===

Regie: [[John Fernhout]]

Camera: [[Robert Gaffney]] en [[Douwes Fernhout]]

Scenario: [[Simon Koster]]

Muziek: [[Robert Heppener]]

Dirigent: [[Davis Zinman]]

Mixage: [[Jean Neny]]

Productieleiding: [[Douwes Fernhout]]

[[category:productielijst S]]

[[category:documentaire]]

[[category:1960-1969]]

Jan van der Linden

2012-08-21T07:54:30Z

Eva Hielscher: Verwijst door naar Jan van den Ende

#REDIRECT [[Jan van den Ende]]

[[Category:personen|Linden, Jan van der]] [[Category:documentairemaker|Linden, Jan van der]] [[Category:regisseur|Linden, Jan van der]] [[Category:natuurfilm|Linden, Jan van der]]

Jan van der Linden

2012-08-21T07:53:11Z

Eva Hielscher: Verwijst door naar Jan van der Ende

#REDIRECT [[Jan van der Ende]]

[[Category:personen|Linden, Jan van der]] [[Category:documentairemaker|Linden, Jan van der]] [[Category:regisseur|Linden, Jan van der]] [[Category:natuurfilm|Linden, Jan van der]]

Jan van den Ende

2012-08-21T07:48:22Z

Eva Hielscher:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Johannes Cornelis van den Ende
| geboorte_datum = 18 september 1922
| geboorte_plaats = Den Haag
| overlijden_datum = 19 oktober 2008
| overlijden_plaats = Den Haag
| functies = [[:Category:documentairemaker|documentairemaker]]
| bekend_van = ''[[Vier duindagen]]''
| periode_actief = 1975 - 2008
| werkt_samen_met = Bob Schrijvers, [[Monique van den Broek]]
| trivia = werkt ook onder de naam [[Jan van der Linden]]
| onderschrift = Jan van den Ende
| externe_info = [http://www.natuurfilm.com/ Website Filmproductie van den Ende]
| catalogus = [[Jan van den Ende in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Jan van den Ende]]
}}

Jan van den Ende groeit op in de Haagse wijk Bezuidenhout. Met vrienden trekt hij er regelmatig op uit om vogels te spotten en bestuderen. De bekende natuurfilmer en ornitholoog Jan P. Strijbos maakt hem, voor 1 gulden, lid van de Haagse Vogelbescherming.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakt Van den Ende betrokken bij het verzet, wordt opgepakt en voor een half jaar naar de gevangenis in Kleef gestuurd. In mei 1944 wordt hij voor de tweede maal opgepakt. Via de Scheveningse gevangenis wordt hij van SS-kamp Vught op transport gesteld naar concentratiekamp Sachsenhausen. Hij overleeft de kampen en treedt na de oorlog in dienst bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Jarenlang werkt hij voor de Binnenlandse Veiligheidsdienst. Al die tijd blijft de natuur hem trekken. In zijn vrije uren fotografeert hij op 6x6 en filmt op 8mm.

Begin jaren zeventig komt hij natuurliefhebber Bob Schrijvers (1925-1975) tegen, die hem overhaalt een 16 mm-camera te kopen. Samen maken ze de natuurfilms ''[[Laten Leven]]'' en ''[[Rietland in de Randstad]]''.
Na het overlijden van Bob ontmoet hij [[Monique van den Broek]]. Zij wordt zijn nieuwe (film)partner. Samen produceren ze natuurdocumentaires voor natuurverenigingen en de overheid. In 1984 geven ze, op verzoek van de National Audubon Society USA, een lezingenreeks in de Verenigde Staten rond de film ''[[Vier duindagen]]''.

Voor hun films ontvangen ze prijzen op natuurfilmfestivals over de hele wereld. In 2002 krijgen ze allebei de Abraham Schierbeekprijs. Hun laatste film ''[[Zand, Wind, Water]]'' gaat op 20 juni 2008 in première.

Naast het filmen van Haagse flora en fauna is Van den Ende ook actief bezig met het behoud van deze natuur. Hij is tot begin 2008 lid van de pr-commissie van de HVB. Ook zit hij in het bestuur van de Haagse Natuurbescherming en de Stichting Duinbehoud.

Voor de film ''[[Retourtje Sachsenhausen]]'', opgenomen in juli 2008, waarin het gevangenentransport vanuit Vught nog eens wordt overgedaan, staat Jan voor het eerst niet achter maar vóór de camera. Hij speelt zelfs de hoofdrol. Het resultaat is een bijzondere film, die start en eindigt op het station Vught. De film geeft een indringend beeld van het leven in kamp Vught, de deportatie naar Sachsenhausen, het regime in concentratiekamp Sachsenhausen en hoe deze ervaringen het leven van de slachtoffers heeft bepaald. De film illustreert ook hoe belangrijk de liefde voor de natuur voor Jan van den Ende is geweest om te overleven. Helaas overlijdt Van den Ende amper een maand voor de première van "Retourtje Sachsenhausen".

====Onderscheidingen en nominaties====

Voor ''[[Natuur nabij]]'':

Finalist Award 21e Internationale Wildlife Film Festival in Missoula, Montana

Speciale Jury Award in Tsjechië

Award in St. Petersburg

Prijs jeugdjury Filmfestival Wizna 2000

Cinematography Award op Roshd-Film Festival in Iran

Voor ''[[Clingendael]]'':

Nominaties Envirofilm Festival in Slowakije, Ekofilm in Tsjechië en het Roshd-filmfestival in Iran

Plate of Honour op het Green Film Festival in Iran

Voor ''[[Ooievaars natuurlijk]]'':

Nominaties en prijzen op verschillende festivals in Polen, Tsjechië en Iran

Voor ''[[Zand, wind, water]]'':

Nominatie Waga Brothers Festival Tykocin, Polen 2010

[[Category:personen|Ende, Jan van den]] [[Category:documentairemaker|Ende, Jan van den]] [[Category:regisseur|Ende, Jan van den]] [[Category:natuurfilm|Ende, Jan van den]]

Jan van den Ende

2012-08-21T07:46:20Z

Eva Hielscher:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Johannes Cornelis van den Ende
| geboorte_datum = 18 september 1922
| geboorte_plaats = Den Haag
| overlijden_datum = 19 oktober 2008
| overlijden_plaats = Den Haag
| functies = [[:Category:documentairemaker|documentairemaker]]
| bekend_van = ''[[Vier duindagen]]''
| periode_actief = 1975 - 2008
| werkt_samen_met = Bob Schrijvers, [[Monique van den Broek]]
| trivia = werkt ook onder de naam Jan van der Linden
| onderschrift = Jan van den Ende
| externe_info = [http://www.natuurfilm.com/ Website Filmproductie van den Ende]
| catalogus = [[Jan van den Ende in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Jan van den Ende]]
}}

Jan van den Ende groeit op in de Haagse wijk Bezuidenhout. Met vrienden trekt hij er regelmatig op uit om vogels te spotten en bestuderen. De bekende natuurfilmer en ornitholoog Jan P. Strijbos maakt hem, voor 1 gulden, lid van de Haagse Vogelbescherming.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakt Van den Ende betrokken bij het verzet, wordt opgepakt en voor een half jaar naar de gevangenis in Kleef gestuurd. In mei 1944 wordt hij voor de tweede maal opgepakt. Via de Scheveningse gevangenis wordt hij van SS-kamp Vught op transport gesteld naar concentratiekamp Sachsenhausen. Hij overleeft de kampen en treedt na de oorlog in dienst bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Jarenlang werkt hij voor de Binnenlandse Veiligheidsdienst. Al die tijd blijft de natuur hem trekken. In zijn vrije uren fotografeert hij op 6x6 en filmt op 8mm.

Begin jaren zeventig komt hij natuurliefhebber Bob Schrijvers (1925-1975) tegen, die hem overhaalt een 16 mm-camera te kopen. Samen maken ze de natuurfilms ''[[Laten Leven]]'' en ''[[Rietland in de Randstad]]''.
Na het overlijden van Bob ontmoet hij [[Monique van den Broek]]. Zij wordt zijn nieuwe (film)partner. Samen produceren ze natuurdocumentaires voor natuurverenigingen en de overheid. In 1984 geven ze, op verzoek van de National Audubon Society USA, een lezingenreeks in de Verenigde Staten rond de film ''[[Vier duindagen]]''.

Voor hun films ontvangen ze prijzen op natuurfilmfestivals over de hele wereld. In 2002 krijgen ze allebei de Abraham Schierbeekprijs. Hun laatste film ''[[Zand, Wind, Water]]'' gaat op 20 juni 2008 in première.

Naast het filmen van Haagse flora en fauna is Van den Ende ook actief bezig met het behoud van deze natuur. Hij is tot begin 2008 lid van de pr-commissie van de HVB. Ook zit hij in het bestuur van de Haagse Natuurbescherming en de Stichting Duinbehoud.

Voor de film ''[[Retourtje Sachsenhausen]]'', opgenomen in juli 2008, waarin het gevangenentransport vanuit Vught nog eens wordt overgedaan, staat Jan voor het eerst niet achter maar vóór de camera. Hij speelt zelfs de hoofdrol. Het resultaat is een bijzondere film, die start en eindigt op het station Vught. De film geeft een indringend beeld van het leven in kamp Vught, de deportatie naar Sachsenhausen, het regime in concentratiekamp Sachsenhausen en hoe deze ervaringen het leven van de slachtoffers heeft bepaald. De film illustreert ook hoe belangrijk de liefde voor de natuur voor Jan van den Ende is geweest om te overleven. Helaas overlijdt Van den Ende amper een maand voor de première van "Retourtje Sachsenhausen".

====Onderscheidingen en nominaties====

Voor ''[[Natuur nabij]]'':

Finalist Award 21e Internationale Wildlife Film Festival in Missoula, Montana

Speciale Jury Award in Tsjechië

Award in St. Petersburg

Prijs jeugdjury Filmfestival Wizna 2000

Cinematography Award op Roshd-Film Festival in Iran

Voor ''[[Clingendael]]'':

Nominaties Envirofilm Festival in Slowakije, Ekofilm in Tsjechië en het Roshd-filmfestival in Iran

Plate of Honour op het Green Film Festival in Iran

Voor ''[[Ooievaars natuurlijk]]'':

Nominaties en prijzen op verschillende festivals in Polen, Tsjechië en Iran

Voor ''[[Zand, wind, water]]'':

Nominatie Waga Brothers Festival Tykocin, Polen 2010

[[Category:personen|Ende, Jan van den]] [[Category:documentairemaker|Ende, Jan van den]] [[Category:regisseur|Ende, Jan van den]] [[Category:natuurfilm|Ende, Jan van den]]

Jan van den Ende

2012-08-21T07:37:31Z

Eva Hielscher:

Jan van den Ende

2012-08-21T07:24:56Z

Eva Hielscher:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Johannes Cornelis van den Ende
| geboorte_datum = 18 september 1922
| geboorte_plaats = Den Haag
| overlijden_datum = 19 oktober 2008
| overlijden_plaats = Den Haag
| functies = [[:Category:documentairemaker|documentairemaker]]
| bekend_van = ''[[Vier duindagen]]''
| periode_actief = 1975 - 2008
| werkt_samen_met = Bob Schrijvers, [[Monique van den Broek]]
| trivia = werkt ook onder de naam Jan van der Linden
| onderschrift = Jan van den Ende
| externe_info = [http://www.natuurfilm.com/ Website Filmproductie van den Ende]
| catalogus = [[Jan van den Ende in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Jan van den Ende]]
}}

Jan van den Ende groeit op in de Haagse wijk Bezuidenhout. Met vrienden trekt hij er regelmatig op uit om vogels te spotten en bestuderen. De bekende natuurfilmer en ornitholoog Jan P. Strijbos maakt hem, voor 1 gulden, lid van de Haagse Vogelbescherming.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakt Van den Ende betrokken bij het verzet, wordt opgepakt en voor een half jaar naar de gevangenis in Kleef gestuurd. In mei 1944 wordt hij voor de tweede maal opgepakt. Via de Scheveningse gevangenis wordt hij van SS-kamp Vught op transport gesteld naar concentratiekamp Sachsenhausen. Hij overleeft de kampen en treedt na de oorlog in dienst bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Jarenlang werkt hij voor de Binnenlandse Veiligheidsdienst. Al die tijd blijft de natuur hem trekken. In zijn vrije uren fotografeert hij op 6x6 en filmt op 8mm.

Begin jaren zeventig komt hij natuurliefhebber Bob Schrijvers (1925-1975) tegen, die hem overhaalt een 16 mm-camera te kopen. Samen maken ze de natuurfilms ''[[Laten Leven]]'' en ''[[Rietland in de Randstad]]''.
Na het overlijden van Bob ontmoet hij [[Monique van den Broek]]. Zij wordt zijn nieuwe (film)partner. Samen produceren ze natuurdocumentaires voor natuurverenigingen en de overheid. In 1984 geven ze, op verzoek van de National Audubon Society USA, een lezingenreeks in de Verenigde Staten rond de film ''[[Vier duindagen]]''.

Voor hun films ontvangen ze prijzen op natuurfilmfestivals over de hele wereld. In 2002 krijgen ze allebei de Abraham Schierbeekprijs. Hun laatste film ''[[Zand, Wind, Water]]'' gaat op 20 juni 2008 in première.

Naast het filmen van Haagse flora en fauna is Van den Ende ook actief bezig met het behoud van deze natuur. Hij is tot begin 2008 lid van de pr-commissie van de HVB. Ook zit hij in het bestuur van de Haagse Natuurbescherming en de Stichting Duinbehoud.

Voor de film ''[[Retourtje Sachsenhausen]]'', opgenomen in juli 2008, waarin het gevangenentransport vanuit Vught nog eens wordt overgedaan, staat Jan voor het eerst niet achter maar vóór de camera. Hij speelt zelfs de hoofdrol. Het resultaat is een bijzondere film, die start en eindigt op het station Vught. De film geeft een indringend beeld van het leven in kamp Vught, de deportatie naar Sachsenhausen, het regime in concentratiekamp Sachsenhausen en hoe deze ervaringen het leven van de slachtoffers heeft bepaald. De film illustreert ook hoe belangrijk de liefde voor de natuur voor Jan van den Ende is geweest om te overleven. Helaas overlijdt Van den Ende amper een maand voor de première van "Retourtje Sachsenhausen".

====Onderscheidingen en nominaties====

Voor ''[[Natuur nabij]]'':

Finalist Award 21e Internationale Wildlife Film Festival in Missoula, Montana

Speciale Jury Award in Tsjechië

Award in St. Petersburg

Prijs jeugdjury Filmfestival Wizna 2000

Cinematography Award op Roshd-Film Festival in Iran

Voor ''[[Clingendael]]'':

Nominaties Envirofilm Festival in Slowakije, Ekofilm in Tsjechië en het Roshd-filmfestival in Iran

Plate of Honour op het Green Film Festival in Iran

Voor ''[[Ooievaars natuurlijk]]'':

Nominaties en prijzen op verschillende festivals in Polen, Tsjechië en Iran

Voor ''[[Zand, wind, water]]'':

Nominatie Waga Brothers Festival Tykocin, Polen 2010

[[Category:personen|Ende, Jan van den]] [[Category:documentairemaker|Ende, Jan van den]] [[Category:regisseur|Ende, Jan van den]] [[Category:natuurfilm|Ende, Jan van den]]

Jan van den Ende

2012-08-20T15:13:20Z

Eva Hielscher:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Johannes Cornelis van den Ende
| geboorte_datum = 18 september 1922
| geboorte_plaats = Den Haag
| overlijden_datum = 19 oktober 2008
| overlijden_plaats = Den Haag
| functies = [[:Category:documentairemaker|documentairemaker]]
| bekend_van = ''[[Vier duindagen]]''
| periode_actief = 1975 - 2008
| werkt_samen_met = Bob Schrijvers, [[Monique van den Broek]]
| trivia = werkte ook onder de naam Jan van der Linden
| onderschrift = Jan van den Ende
| externe_info = [http://www.natuurfilm.com/ Website Filmproductie van den Ende]
| catalogus = [[Jan van den Ende in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Jan van den Ende]]
}}

Jan van den Ende groeit op in de Haagse wijk Bezuidenhout. Met vrienden trekt hij er regelmatig op uit om vogels te spotten en bestuderen. De bekende natuurfilmer en ornitholoog Jan P. Strijbos maakt hem, voor 1 gulden, lid van de Haagse Vogelbescherming.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakt Van den Ende betrokken bij het verzet, wordt opgepakt en voor een half jaar naar de gevangenis in Kleef gestuurd. In mei 1944 wordt hij voor de tweede maal opgepakt. Via de Scheveningse gevangenis wordt hij van SS-kamp Vught op transport gesteld naar concentratiekamp Sachsenhausen. Hij overleeft de kampen en treedt na de oorlog in dienst bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Jarenlang werkt hij voor de Binnenlandse Veiligheidsdienst. Al die tijd blijft de natuur hem trekken. In zijn vrije uren fotografeert hij op 6x6 en filmt op 8mm.

Begin jaren zeventig komt hij natuurliefhebber Bob Schrijvers (1925-1975) tegen, die hem overhaalt een 16 mm-camera te kopen. Samen maken ze de natuurfilms ''[[Laten Leven]]'' en ''[[Rietland in de Randstad]]''.
Na het overlijden van Bob ontmoet hij [[Monique van den Broek]]. Zij wordt zijn nieuwe (film)partner. Samen produceren ze natuurdocumentaires voor natuurverenigingen en de overheid. In 1984 geven ze, op verzoek van de National Audubon Society USA, een lezingenreeks in de Verenigde Staten rond de film ''[[Vier duindagen]]''.

Voor hun films ontvangen ze prijzen op natuurfilmfestivals over de hele wereld. In 2002 krijgen ze allebei de Abraham Schierbeekprijs. Hun laatste film ''[[Zand, Wind, Water]]'' gaat op 20 juni 2008 in première.

Naast het filmen van Haagse flora en fauna is Van den Ende ook actief bezig met het behoud van deze natuur. Hij is tot begin 2008 lid van de pr-commissie van de HVB. Ook zit hij in het bestuur van de Haagse Natuurbescherming en de Stichting Duinbehoud.

Voor de film ''[[Retourtje Sachsenhausen]]'', opgenomen in juli 2008, waarin het gevangenentransport vanuit Vught nog eens wordt overgedaan, staat Jan voor het eerst niet achter maar vóór de camera. Hij speelt zelfs de hoofdrol. Het resultaat is een bijzondere film, die start en eindigt op het station Vught. De film geeft een indringend beeld van het leven in kamp Vught, de deportatie naar Sachsenhausen, het regime in concentratiekamp Sachsenhausen en hoe deze ervaringen het leven van de slachtoffers heeft bepaald. De film illustreert ook hoe belangrijk de liefde voor de natuur voor Jan van den Ende is geweest om te overleven. Helaas overlijdt Van den Ende overlijdt amper een maand voor de première van "Retourtje Sachsenhausen".

====Onderscheidingen en nominaties====

Voor ''[[Natuur nabij]]'':

Finalist Award 21e Internationale Wildlife Film Festival in Missoula, Montana

Speciale Jury Award in Tsjechië

Award in St. Petersburg

Prijs jeugdjury Filmfestival Wizna 2000

Cinematography Award op Roshd-Film Festival in Iran

Voor ''[[Clingendael]]'':

Nominaties Envirofilm Festival in Slowakije, Ekofilm in Tsjechië en het Roshd-filmfestival in Iran

Plate of Honour op het Green Film Festival in Iran

Voor ''[[Ooievaars natuurlijk]]'':

Nominaties en prijzen op verschillende festivals in Polen, Tsjechië en Iran

Voor ''[[Zand, wind, water]]'':

Nominatie Waga Brothers Festival Tykocin, Polen 2010

[[Category:personen|Ende, Jan van den]] [[Category:documentairemaker|Ende, Jan van den]] [[Category:regisseur|Ende, Jan van den]] [[Category:natuurfilm|Ende, Jan van den]]

Jan van den Ende

2012-08-20T15:07:47Z

Eva Hielscher:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Johannes Cornelis van den Ende
| geboorte_datum = 18 september 1922
| geboorte_plaats = Den Haag
| overlijden_datum = 19 oktober 2008
| overlijden_plaats = Den Haag
| functies = [[:Category:documentairemaker|documentairemaker]]
| bekend_van = ''[[Vier duindagen]]''
| periode_actief = 1975 - 2008
| werkt_samen_met = Bob Schrijvers, [[Monique van den Broek]]
| trivia =
| onderschrift = Jan van den Ende
| externe_info = [http://www.natuurfilm.com/ Website Filmproductie van den Ende]
| catalogus = [[Jan van den Ende in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Jan van den Ende]]
}}

Jan van den Ende groeit op in de Haagse wijk Bezuidenhout. Met vrienden trekt hij er regelmatig op uit om vogels te spotten en bestuderen. De bekende natuurfilmer en ornitholoog Jan P. Strijbos maakt hem, voor 1 gulden, lid van de Haagse Vogelbescherming.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakt Van den Ende betrokken bij het verzet, wordt opgepakt en voor een half jaar naar de gevangenis in Kleef gestuurd. In mei 1944 wordt hij voor de tweede maal opgepakt. Via de Scheveningse gevangenis wordt hij van SS-kamp Vught op transport gesteld naar concentratiekamp Sachsenhausen. Hij overleeft de kampen en treedt na de oorlog in dienst bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Jarenlang werkt hij voor de Binnenlandse Veiligheidsdienst. Al die tijd blijft de natuur hem trekken. In zijn vrije uren fotografeert hij op 6x6 en filmt op 8mm.

Begin jaren zeventig komt hij natuurliefhebber Bob Schrijvers (1925-1975) tegen, die hem overhaalt een 16 mm-camera te kopen. Samen maken ze de natuurfilms ''[[Laten Leven]]'' en ''[[Rietland in de Randstad]]''.
Na het overlijden van Bob ontmoet hij [[Monique van den Broek]]. Zij wordt zijn nieuwe (film)partner. Samen produceren ze natuurdocumentaires voor natuurverenigingen en de overheid. In 1984 geven ze, op verzoek van de National Audubon Society USA, een lezingenreeks in de Verenigde Staten rond de film ''[[Vier duindagen]]''.

Voor hun films ontvangen ze prijzen op natuurfilmfestivals over de hele wereld. In 2002 krijgen ze allebei de Abraham Schierbeekprijs. Hun laatste film ''[[Zand, Wind, Water]]'' gaat op 20 juni 2008 in première.

Naast het filmen van Haagse flora en fauna is Van den Ende ook actief bezig met het behoud van deze natuur. Hij is tot begin 2008 lid van de pr-commissie van de HVB. Ook zit hij in het bestuur van de Haagse Natuurbescherming en de Stichting Duinbehoud.

Voor de film ''[[Retourtje Sachsenhausen]]'', opgenomen in juli 2008, waarin het gevangenentransport vanuit Vught nog eens wordt overgedaan, staat Jan voor het eerst niet achter maar vóór de camera. Hij speelt zelfs de hoofdrol. Het resultaat is een bijzondere film, die start en eindigt op het station Vught. De film geeft een indringend beeld van het leven in kamp Vught, de deportatie naar Sachsenhausen, het regime in concentratiekamp Sachsenhausen en hoe deze ervaringen het leven van de slachtoffers heeft bepaald. De film illustreert ook hoe belangrijk de liefde voor de natuur voor Jan van den Ende is geweest om te overleven. Helaas overlijdt Van den Ende overlijdt amper een maand voor de première van "Retourtje Sachsenhausen".

====Onderscheidingen en nominaties====

Voor ''[[Natuur nabij]]'':

Finalist Award 21e Internationale Wildlife Film Festival in Missoula, Montana

Speciale Jury Award in Tsjechië

Award in St. Petersburg

Prijs jeugdjury Filmfestival Wizna 2000

Cinematography Award op Roshd-Film Festival in Iran

Voor ''[[Clingendael]]'':

Nominaties Envirofilm Festival in Slowakije, Ekofilm in Tsjechië en het Roshd-filmfestival in Iran

Plate of Honour op het Green Film Festival in Iran

Voor ''[[Ooievaars natuurlijk]]'':

Nominaties en prijzen op verschillende festivals in Polen, Tsjechië en Iran

Voor ''[[Zand, wind, water]]'':

Nominatie Waga Brothers Festival Tykocin, Polen 2010

[[Category:personen|Ende, Jan van den]] [[Category:documentairemaker|Ende, Jan van den]] [[Category:regisseur|Ende, Jan van den]] [[Category:natuurfilm|Ende, Jan van den]]

Kees Hin

2012-08-20T13:25:14Z

Eva Hielscher:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Kees Hin
| geboorte_datum = 9 december 1936
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:documentairemaker|documentairemaker]]
| bekend_van = ''[[Onderaards]]'', ''[[Het schaduwrijk]]''
| periode_actief = 1965 - heden
| werkt_samen_met = [[K. Schippers]]
| trivia =
| onderschrift = Kees Hin
| externe_info = [http://www.keeshin.nl/ Website Kees Hin]
| catalogus = [[Kees Hin in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Kees Hin]]
}}

Kees Hin droomt er als jongen al van om filmmaker te worden. Zijn vader, Olympisch zeilkampioen en filmmaker [[Jan Hin]], ziet echter liever dat zijn zoon psychologie gaat studeren. Kees gehoorzaamt zijn vader, maar stopt met de studie nadat Jan in 1957 overlijdt.

Hin gaat naar de Filmacademie, maar na een jaar stopt hij alweer, omdat hij een baan krijgt als camera-assistent bij regisseur [[Fons Rademakers]]. Tussen 1962 en 1964 is hij assistent bij filmer [[Bert Haanstra]]. In 1965 maakt Hin zijn regiedebuut met de documentaire ''[[Onderaards]]'', een film in opdracht van de Aardolie Maatschappij. Dit is tevens het begin van een levenslange scenario-samenwerking met de Nederlandse schrijver [[K. Schippers]] (pseudoniem van Gerard Stigter). Meerdere opdrachtfilms volgen, onder andere voor de Gasunie en het Rode Kruis. In de jaren 70 maakt hij programma's voor de [[AVRO]] en de kunstrubriek [[Beeldspraak]] over bekende kunstenaars, waaronder ''[[Jan Hanlo en zijn onderwerpen]]'' en ''[[Marga Minco en de vragen]]''.

Naast documentaires maakt Hin ook speelfilms: ''[[Soldaten zonder geweren]]'' (1985) over de februaristaking, ''[[De laatste reis]]'' (1993) over componist Matthijs Vermeulen, ''[[Het schaduwrijk]]'' (1993) en ''[[Cinema Invisible]]'' (2004). In 1995 maakt hij samen met journaliste Sandra van Beek de video-installatie "Theresienstadt - Film of waarheid" voor het Holland Festival. De Tweede Wereldoorlog is een thema dat vaker terugkomt in het werk van Hin. Verder ontwikkelt hij vanaf 2002 enkele films in Mexico, samen met Diego Gutierrez die hij ontmoet tijdens zijn docentschap aan de Rijksacademie.

====Onderscheidingen en nominaties====

Kees Hin ontvangt voor zijn gehele oeuvre (hij regisseert in totaal meer dan 95 films) in 1985 de [[L.J. Jordaanprijs]].

[[Category:personen|Hin, Kees]] [[Category:documentairemaker|Hin, Kees]] [[Category:regisseur|Hin, Kees]]

Peter Creutzberg

2012-08-20T13:22:33Z

Eva Hielscher:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = Creutzberg, Peter.jpg
| naam = Peter Creutzberg
| geboorte_datum = 30 juni 1921
| geboorte_plaats = Altona (Duitsland)
| overlijden_datum = 22 oktober 2011
| overlijden_plaats = Bogotá (Colombia)
| functies = [[:Category:Documentairemaker | documentairemaker]], [[:Category:Filmmaker | filmmaker]],<br> [[:Category:Cameraman | cameraman]]
| bekend_van = ''[[Corsow]]''
| periode_actief = 1948-
| werkt_samen_met = [[Bert Haanstra]]
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info =
| catalogus = [[Peter Creutzberg in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Peter Creutzberg]]
}}

Peter Creutzberg is een Nederlands filmmaker en cameraman die vooral in Suriname en de Nederlandse Antillen actief is. Hoewel collega’s met grotere faam in dezelfde tijd Suriname ([[Herman van der Horst]] met ''[[Faja Lobbi]]'') en de Antillen ([[John Fernhout]] met ''[[ABC]]'' en ''[[Blue Peter]]'') bezoeken, weet Creutzberg zich door zijn langdurig verblijf toch een bijzondere positie te verwerven. Zo wordt hij bij uitstek de chroniqueur van ‘de West’ tussen midden jaren vijftig en midden jaren zeventig, van de periode van het optimistische geloof in de maakbaarheid van de samenleving tot die van de angst voor de ecologische catastrofe. Met zijn films geeft hij de Nederlandse overheid letterlijk een (commentaar)stem, maar in de films van de Filmgroep Suriname, in ''[[Corsow]]'' en in zijn documentaires over natuurbehoud laat hij wel degelijk Surinamers en Antillianen aan het woord. Hij is een bioloog die zich tot etnoloog ontpopt en vervolgens weer bioloog wordt. Hoewel hij winnaar is van de prestigieuze Staatsprijs voor Film, heeft hij er geen probleem mee stock materiaal te schieten voor zijn collega’s. Kortom, hij is een pendelaar tussen verschillende culturen.

Creutzberg studeert biologie aan de Rijksuniversiteit Leiden. In 1948 maakt hij tijdens een wetenschappelijke expeditie in Suriname opnamen voor een film die hij de titel ''[[Wakaboen]]'' geeft. Na een korte carrière als visserij-onderzoeker op de Noordzee, dat resulteert in een film over de oestercultuur ''[[Imperialen 00000]]'' (1950), vertrekt hij naar Sierra Leone. Daar maakt hij twee documentaires ''[[’N Wali bena]]'' en ''[[Mangrove]]'' (1954).

In 1955 vertrekt Creutzberg op uitnodiging van de Sticusa (Stichting Culturele Samenwerking tussen Nederland, Indonesië, Suriname en de Nederlandse Antillen) naar Suriname om een filmopleiding te verzorgen voor een aantal jonge Surinamers. De groep wordt bekend als Filmgroep Suriname. In het jaar van aankomst helpt Creutzberg samen met leden van de groep ''[[Polygoon]]'' cameraman [[Piet Buis]] bij de opnamen van het bezoek van Koningin Juliana aan Suriname. In juli 1956 vertrekt Creutzberg met zijn drie meest belovende pupillen naar Nederland, waar ze onder diens leiding bij Multifilm een training ondergaan. De Filmgroep produceert onder meer ''[[Selantie]]'' (1956), over de opening van een zendingshospitaal van de Evangelische Broedergemeente, ''[[De kansen keren]]'' (1958), over leprabestrijding, ''[[Geen wonder maar: geduld]]'' (1958), over onderwijs aan blinden en doofstommen, en ''[[Het huis waaraan wij bouwen]]'' (1958) over de ontginning van polders in het kader van het Tien Jaren Plan.

Creutzberg werkt tevens als correspondent voor het ''[[Polygoon]] journaal''. Hij vervaardigt items voor de rubriek "Uit de West". In 1959 besluit Creutzberg, die eerst door de Sticusa en later door de Surinaamse regering werd betaald, als zelfstandig cineast verder te gaan. Deze keuze wortd mede ingegeven door zijn moeizame relatie met de Regerings Voorlichtings Dienst Suriname. In opdracht van de Stichting voor de Ontwikkeling van Machinale Landbouw in Suriname maakt hij de film "[[Zwampoogst]]" die qua vorm en retoriek veel lijkt op de films over de nieuwe IJsselmeerpolders in Nederland. Ook maakt hij ''[[Gevleugelde verovering]]'' (1961), een film over de Operatie Sprinkhaan, waarbij eenvoudige vliegveldjes in de jungle van Suriname worden aangelegd om de binnenlanden te ontsluiten. Verder worden opnamen die Creutzberg in Suriname heeft gemaakt, bij [[Cinecentrum]] in Hilversum gemonteerd tot korte films waarin de modernisering van dit deel van het Koninkrijk wordt getoond.

Weer met de steun van de Sticusa maakt Creutzberg in de overstap naar de Nederlandse Antillen, waar een equivalent van de Filmgroep Suriname node wordt gemist. Met zijn gezin verhuist hij naar de Antillen en vervaardigt de kleurenfilms ''[[Oke aki Antillas]]'' (1962) en ''[[Te aworo]]'' (1964). In 1966 volgt de ambitieuze speelfilm ''[[Corsow]]'' waarvoor de Antilliaanse schrijver [[Boeli van Leeuwen]] het scenario schrijft. In 1967 wordt de film onderscheiden met de Staatsprijs voor Film. De toekenning van deze belangrijkste Nederlandse onderscheiding op filmgebied aan "[[Corsow]]" is overigens niet onomstreden. Vooraanstaande filmcritici als [[Jan Blokker]] zien Creutzberg als een vertegenwoordiger van een ‘ouderwetse’ manier van filmmaken. Ze steken hun ongenoegen over de keuze van de jury niet onder stoelen of banken.

Creutzberg is ook voor anderen dan [[Cinecentrum]] een belangrijke leverancier van stock materiaal over ‘de West’. Zo maken [[Charles Huguenot van der Linden]] (voor ''Das Salz des Lebens'', 1968) en [[Bert Haanstra]] (voor ''[[Bij de beesten af]]'', 1972) gebruik van door hem opgenomen materiaal.

Nadat Creutzberg in 1971 met ''[[De gouden zwamp]]'' en ''[[Wageningen]]'' nogmaals twee films over de zegeningen van de landontginning voor de Stichting voor de Ontwikkeling van Machinale Landbouw in Suriname heeft afgeleverd, veranderen zijn volgende films radicaal van boodschap: niet langer staat modernisering centraal. In plaats daarvan wordt natuurbehoud het voornaamste thema. Voor de in 1969 opgerichte Stichting Natuurbehoud Suriname (Stinasu) schrijft Creutzberg een rapport, waarin hij de productie van een aantal voorlichtingsfilms bepleit. Doel van deze films zijn om in Suriname een ‘nieuwe mentaliteit’ ten aanzien van de natuur te bewerkstelligen. Om die reden moeten, aldus Creutzberg, "de presentatievorm zodanig […] worden, dat alles ervaren kan worden als zuiver eigen, zuiver Surinaams". Met de onmisbare financiële steun van Sticusa gaat hij vervolgens aan de slag. Zijn opleiding als bioloog komt hem hierbij natuurlijk goed van pas. Wel blijft hij een ‘ouderwetse’ stijl van filmen aanhangen, met beelden die in de studio van geluid en commentaar worden voorzien. In 1971 zijn de eerste twee films uit de reeks van zeven gereed. In 1974 volgt de rest van de films.

Na deze filmreeks verlegt Creutzberg zijn werkterrein naar Colombia, waar hij aan diverse producties meewerkt. Tevens wijdt hij zich aan het verzamelen van fossielen die nu te zien zijn in een een naar hem genoemde zaal inhet Museo de de Historia Natural de la Sabana.

[[Category:personen|Creutzberg, Peter]] [[Category:Documentairemaker |Creutzberg, Peter]] [[Category:Filmmaker |Creutzberg, Peter]] [[Category:Cameraman |Creutzberg, Peter]]

Oeuvre van Peter Creutzberg

2012-08-20T12:48:39Z

Eva Hielscher:

[[Peter Creutzberg|Terug naar biografie]]

{| class="wikitable"
|- style="font-weight:bold" valign="bottom"
| width="246" height="13" | Titel
| width="62" | functie
| width="56" | jaartal
| width="48" | medium

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Wakaboen ]]
| regie
| 1948
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Imperialen 00000]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1951
| valign="bottom" | film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[’n wali bena]]
| regie
| 1954
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Mangrove]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1954
| valign="bottom" | film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Selantie]]
| regie
| 1956
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Een dorpsgemeenschap in het Mangrovegebied]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1958
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Onze kroonprinses in de west]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1958
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Zwampoogst]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1958
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Veilig verkeer begint bij ons zelf]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1959
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Op weg naar ontwikkeling]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1960
| valign="bottom" | film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Gevleugelde verovering]]
| regie
| 1961
| film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Rijst]]
| regie
| 1961
| film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Surinaams passiepel]]
| regie
| 1961
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Trefpunt Suriname]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1961
| valign="bottom" | televisie

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Wij surinamers]]
| regie
| 1961
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Oke aki Antillas]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1962
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Land in opkomst]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1964
| valign="bottom" | film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Te Aworo]]
| regie
| 1964
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Corsow]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1967
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Ina]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1967
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Maiz]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1967
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Kinderen van Suriname]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1968
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Ruta del librator]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1968
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Se llamaria Colombia setenta]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1970
| valign="bottom" | film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Fowroenesie]] (de broedkolonie)
| regie
| 1971
| film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[De gouden zwamp]]
| regie
| 1971
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Libi den krape]] Spaar de schildpadden
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1971
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Wageningen]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1971
| valign="bottom" | film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Bigi boesi abi wan tori]] (Wat het bos betekent)
| regie
| 1974
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Foe hor 'en so]] (om te behouden)
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1974
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Meti moesoe de]] (Laat het wild leven)
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1974
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Sekanti]] (de zeekant)
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1974
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Stinasu kondre]]; Stinasu land
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1974
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Tierra del mar]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1976
| valign="bottom" | film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Arte tairona]]
| regie
| 1978
| film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Fosiles de villa de Leyva]]
| regie
| 1978
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Bonaire tin…]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1980
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Stima'ruba]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1981
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Natuur op de Nederlandse Antillen]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1982
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[A Song for Statia]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1984
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Lest Saba loose her Crown]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1984
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Sint Maarten, beware]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1984
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Rondom het rif]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1985
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Willemstad nu...of nooit meer]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1985
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Aruba scuba]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1989
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Aruba, zorg voor je zee!]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1989
| valign="bottom" | film

|}

[[Peter Creutzberg|Terug naar biografie]]

Oeuvre van Peter Creutzberg

2012-08-20T12:29:58Z

Eva Hielscher:

[[Peter Creutzberg|Terug naar biografie]]

{| class="wikitable" <hiddentext>generated with [[:de:Wikipedia:Helferlein/VBA-Macro for EXCEL tableconversion]] V1.7<\hiddentext>
|- style="font-weight:bold" valign="bottom"
| width="246" height="13" | Titel
| width="62" | functie
| width="56" | jaartal
| width="48" | medium

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Wakaboen ]]
| regie
| 1948
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Imperialen 00000]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1951
| valign="bottom" | film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[’n wali bena]]
| regie
| 1954
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Mangrove]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1954
| valign="bottom" | film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Selantie]]
| regie
| 1956
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Een dorpsgemeenschap in het Mangrovegebied]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1958
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Onze kroonprinses in de west]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1958
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Zwampoogst]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1958
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Veilig verkeer begint bij ons zelf]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1959
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Op weg naar ontwikkeling]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1960
| valign="bottom" | film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Gevleugelde verovering]]
| regie
| 1961
| film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Rijst]]
| regie
| 1961
| film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Surinaams passiepel]]
| regie
| 1961
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Trefpunt Suriname]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1961
| valign="bottom" | televisie

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Wij surinamers]]
| regie
| 1961
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Oke aki Antillas]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1962
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Land in opkomst]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1964
| valign="bottom" | film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Te Aworo]]
| regie
| 1964
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Corsow]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1967
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Ina]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1967
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Maiz]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1967
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Kinderen van Suriname]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1968
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Ruta del librator]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1968
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Se llamaria Colombia setenta]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1970
| valign="bottom" | film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Fowroenesie]] (de broedkolonie)
| regie
| 1971
| film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[De gouden zwamp]]
| regie
| 1971
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Libi den krape]] Spaar de schildpadden
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1971
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Wageningen]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1971
| valign="bottom" | film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Bigi boesi abi wan tori]] (Wat het bos betekent)
| regie
| 1974
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Foe hor 'en so]] (om te behouden)
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1974
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Meti moesoe de]] (Laat het wild leven)
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1974
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Sekanti]] (de zeekant)
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1974
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Stinasu kondre]]; Stinasu land
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1974
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Tierra del mar]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1976
| valign="bottom" | film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Arte tairona]]
| regie
| 1978
| film

|- valign="bottom"
| height="13" | [[Fosiles de villa de Leyva]]
| regie
| 1978
| film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Bonaire tin…]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1980
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Stima'ruba]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1981
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Natuur op de Nederlandse Antillen]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1982
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[A Song for Statia]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1984
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Lest Saba loose her Crown]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1984
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Sint Maarten, beware]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1984
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Rondom het rif]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1985
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Willemstad nu...of nooit meer]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1985
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Aruba scuba]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1989
| valign="bottom" | film

|-
| height="13" valign="bottom" | [[Aruba, zorg voor je zee!]]
| valign="bottom" | regie
| valign="bottom" | 1989
| valign="bottom" | film

|}

[[Peter Creutzberg|Terug naar biografie]]